Juli 1999. Op de dinsdagmiddag van het Wereldkoren Festival te Rotterdam schuif ik voor de lunch aan bij een jong iemand die in het erop volgende gesprek bleek een Australische componist te zijn: Matthew Orlovich. Nog geen half uur duurde ons gesprek maar hij wekte mijn interesse voor Australisch koormuziek. Dat half uur legde de basis voor dit koorproject. Voorzien van enkele demo partituren en een CD was ik gauw overtuigd: hier moet ik ooit iets mee doen. Zo’n negen jaar later blijkt Matthew Orlovich een gevestigde naam, het contact werd hersteld en ook hij wilde graag meewerken aan dit project. Hij heeft  speciaal voor dit project een arrangement geschreven van zijn werk ‘Night’ (2006) voor koor, clapsticks, digeridoo, marimba , vibrafoon, piano en percussie. 

Australië kent niet zo’n lange muziekgeschiedenis als die van West-Europa: geen Ars Antiqua, Ars Nova, Renaissance, Barok of Klassieke periode. De muziek is dan ook van veel recenter datum, en met een eigenheid die over een periode van zo’n 150 jaar is ontwikkeld, en nog steeds ontwikkeld wordt. De Aboriginals, de ritmiek, de uitgestrektheid van de natuur in al zijn facetten, alsmede de levensfilosofie komen in de muziek aan de orde. Zulke muziek, van geografisch grote afstand en van een andere cultuur is een uitdaging voor dirigent en zangers om te brengen; een repertoire dat zelden of nooit in Nederland wordt gehoord. De in Amsterdam wonende Australische dirigente Jane Lang heeft ons bij aanvang van het project gedurende een aparte workshop dag op weggeholpen. Zij verbleef 6 maanden bij de Aboriginals en kon als ‘native Australian’ ons de muzikale taal leren verstaan.  Klik hier voor een kleine foto impressie van de workshopdag.

De concerten kregen de titel 'Tunggare' mee, wat  in aboriginal taal 'stem' of 'zingen' betekent. Het was tevens de titel van het openingsstuk van Stephen Leek waarin alleen dit woord als tekst wordt gebruikt.