Het Kerstfeest is in de West-Europese muziek door alle eeuwen heen verklankt. Een van de meest feestelijke verklankingen voor zangers en toehoorders is de ‘Messe de Minuit’ van Marc-Antoine Charpentier voor gemengd koor, soli, violen, fluiten en basso continuo. Maar we zijn zo gewend geraakt aan onze eigen West-Europese kijk op en klank van dit gebeuren dat we haast zouden vergeten dat er vele andere manieren zijn om dit feest te vieren en te bezingen. Daarom werden rondom de delen van de mis Kerstliederen gevlochten die weergeven hoe anders andere culturen dit feest beleven en bezingen. Vanuit Latijns-Amerika (Argentinie, Venezuela, Peru) en Afrika (Gana, Nigeria) hoorden we de swingende, ritmische zettingen van Kerstliederen  – begeleid door de typerende percussie instrumenten; vanuit Rusland de meer ingetogen, introverte verklankingen..

Hoe verschillend de benaderingen ook zijn, omdat Kerst een gezamenlijk feest van vrede is vervagen de grenzen en kijken we meer naar de overeenkomsten dan naar de verschillen. Toch blijft er in elk werelddeel wel iets te wensen over op het gebied van vrede en de acceptatie van verschillen (huidskleur, religie, mening). Vele vluchtelingen ervaren dit terwijl wij het feest van de vrede muzikaal vieren. Dit aspect is in de (concert)presentatie tot uitdrukking gebracht middels teksten, verhalen en gedichten van en door vluchtelingen. De opbrengst van het project is geschonken aan de stichting ‘Vluchtelingen in de knel’.