'Zoeken in de Oersoep' is de titel van het project dat Orkest Zuid in de eerste helft van 2010 organiseerde. In dit project werd verbinding gelegd tussen muziek en wetenschap. Op verzoek van Orkest Zuid werd een projectkoor samengesteld voor het stuk 'Grief of Gravity' dat speciaal voor dit project is gecomponeerd. Deze opdrachtcompositie voor symfonisch blaasorkest, solo sopraan en koor is geschreven door de Nederlandse operazangeres en componiste Monique Krüs op een nieuwe tekst van Irma Achten.

Verdere toelichting:
Orkest Zuid maakt de verbinding met de wetenschap. In NEMO in Amsterdam en aan de Technische Universiteit in Eindhoven wordt het beroemde experiment van Miller en Urey uit 1953 herhaald. Zij lieten zien dat er bouwstenen van eiwitten kunnen ontstaan als je simpele stoffen onder bijzondere omstandigheden mengt. Hun mengsel van water, ammoniak, waterstof en methaan werd bestookt met elektrische vonken, zoals dat vier miljard jaar geleden ook gebeurd kan zijn. Al na een week "groeiden" in deze oersoep aminozuren, maar verder dan die ene week zijn Miller en Urey nooit gegaan. Het onderzoek wordt nu opnieuw uitgevoerd, maar het zal nu vijf jaar de tijd krijgen om zich te ontwikkelen. 
Orkest Zuid onderzoekt wat hiervan de muzikale implicaties zijn, in Eindhoven is daarom gekozen voor Muziekcentrum Frits Philips en in Amsterdam voor het Muziekgebouw aan 't IJ. De ontwikkeling van het leven wordt geïllustreerd met de contrapuntische ontwikkeling van de Passacaglia en fuga van Bach, de kiemcelwerkwijze van Liszt in Les Préludes en de ontwikkeling vanuit één enkel melodisch gegeven in de Bolero van Ravel. Speciaal voor dit concert wordt het werk Grief of Gravity gecomponeerd door de Utrechtse componiste Monique Krüs.  

Onderdeel van het programma was een lezing van Professor Bert Meijer over waarom we geen leven kunnen maken. Een videoregistratie van een eerdere versie van de lezing op Lowlands 2009 is hier te vinden.

'Grief of Gravity':
Het is het verhaal van twee geliefden: Awareness - het bewustzijn dat ons allemaal met elkaar verbindt - en van Gravity, de zwaartekracht. Al miljarden jaren zijn Gravity (geillustreerd door noot G) en Awareness (noot A) in elkaar verstrengeld totdat een lichtstraal hen elkaar doet zien. Uit hun liefde ontstaat Matter, een wat onhandig wezen met een veel te grote bril op een te groot hoofd en muzikaal uitgebeeld door een motief met de noten G en A als middelpunt. Matter moet niets van zijn moeder Awareness weten, vertrouwt op vader Gravity, maar besluit toch zelf zijn weg te zoeken. Awareness krijgt miljoenen jaren later - alleen gericht op Gravity - wroeging: zijn te grote hoofd en onhandige verschijning zijn een gevolg van haar tekortschieten in aandacht. Ze besluit haar geliefde te verlaten om Matter te zoeken en hem te doen beseffen dat zij wel degelijk zijn moeder is, en hij ook deel uitmaakt van dat grote geheel, de universele liefde. Dat doet ze in een zeer fraai 'Weaving Dreams'. Het einde blijft open (geïllustreerd door een open kwint), want zoals Awareness schrijft aan Gravity: 'only when it dawns on him that I'm the one to weave his dreams, it is only then that I can leave'.